Adam

Adam Raki, New York'ta tek başına yaşayan, elektronik oyuncak tasarlayan ve Asperger sendromu olan bir adam. Babası yeni ölmüş. Üst kata Beth taşınıyor. İlişki başlıyor ama Adam'ın sosyal işaretleri okuyamaması her adımda araya giriyor. Anlatının ilgilendiği yer romantizm değil, birinin başkasının ihtiyaçlarını taşıyıp taşıyamayacağı. Beth Adam'ı seviyor ama onunla yaşamanın ne demek olduğunu ancak yavaş yavaş anlıyor. Filmin en dürüst tarafı sonu; iyileşme ya da uyum sağlama hikâyesi olmayı reddediyor. Biçim küçük ve sakin: iki daire, bir park, birkaç iş görüşmesi. Kamera Adam'ın bakışını taklit etmeye çalışmıyor, onu dışarıdan izliyor. Yapım 2009 Sundance'te izleyiciyle buluştu ve Alfred P. Sloan ödülünü kazandı; bu ödül bilim ve teknolojiyi doğru işleyen filmlere veriliyor. Hugh Dancy rol için otizm alanında çalışan kişilerle görüştü ve filmin danışmanlığını da bu alandan isimler yaptı. Buna karşın temsilin fazla düzgün ve fazla sevimli olduğu eleştirisi de yapıldı. Max Mayer yönetti. Rose Byrne Beth'i, Peter Gallagher ise babasını oynuyor. Kimin için: küçük ölçekli Amerikan bağımsız ilişki filmlerini sevenler. Kimin için değil: mutlu son bekleyenler; film ilişkiyi bilerek kolay bir yere bağlamıyor.