April

Genç bir çift bomboş, bakımsız bir dairede yaşıyor. Aralarındaki sevgi o kadar güçlüdür ki suyu akıtır, elektriği yakar. Sonra mobilya almaya, biblo biriktirmeye başlıyorlar ve eve giren her eşya ikisinin arasını biraz daha açıyor. Otar Iosseliani’nin ilk uzunca filmi neredeyse sözsüz ilerliyor ve maddi birikimin insanı nasıl yediğine dair kısa, sert bir fıkra kuruyor. Sovyet yetkilileri filmi soyutlama ve biçimcilikle mücadele gerekçesiyle yasakladı; Iosseliani ise sonun Bolşevizmin yenilgisine dair bir mesel gibi okunduğunu söyledi. Film ancak 1972’de gösterime girebildi. Yönetmen bu yasaktan sonra bir süre sinemayı bırakıp balıkçı teknesinde ve Rustavi metalurji fabrikasında çalıştı. Kayıt filmi 1963 yılıyla veriyor; kaynaklar yapımı 1961 ya da 1962 olarak gösteriyor.