As I Was Moving Ahead Occasionally I Saw Brief Glimpses of Beauty

Jonas Mekas otuz yıl boyunca kamerayla ailesini ve çevresini çekti. Bu görüntüler hiçbir zaman bir film için toplanmadı; günlük gibi tutuldu. Sonunda hepsini bir araya getirip yaklaşık beş saatlik bir film kurdu. İçinde şunlar var: eşiyle tanışması, çocuklarının doğması ve büyümesi, New York'ta bir daire, dostlarla yapılan yemekler, sokakta yürüyüşler, deniz kenarı, kar ve arkadaşlarının yüzleri. Jonas Mekas yönetti. Film 2000 tarihli. Mekas Litvanya'dan gelen bir göçmen; savaş sırasında ülkesinden ayrıldı ve Amerika'da deneysel sinemanın kurucu isimlerinden biri oldu. Filmin biçimi günlük; görüntüler kısa parçalar halinde, sarsıntılı ve çoğunlukla birkaç saniye sürüyor. Anlatı kronolojik değil; Mekas bölümleri kendi hatırlama düzenine göre sıralıyor ve arada kendi sesiyle konuşuyor. Filmin ele aldığı mesele mutluluğun kaydedilip kaydedilemeyeceği; anlatıcı bunu doğrudan soruyor ve cevabı belirsiz bırakıyor. Süre bilerek uzun tutulmuş ve Mekas filmin bölümler halinde izlenebileceğini söylüyor. Ses ve görüntü çoğu yerde uyuşmuyor; müzik, ortam sesi ve sessizlik dönüşümlü kullanılıyor. Kimin için: deneysel sinemayı ve günlük filmlerini merak edenler. Kimin için değil: çok uzun, olay örgüsü yok ve görüntü kalitesi bilerek kaba.