Autumn Leaves

Millicent yalnız yaşayan, evde daktiloyla iş yapan orta yaşlı bir kadın. Bir lokantada kendisinden çok genç bir adamla tanışıyor. Burt hızlı, ısrarlı ve çekici; kısa sürede evleniyorlar. Sonra adamın anlattığı hiçbir şeyin doğru olmadığı ortaya çıkıyor: babası ve eski karısı hakkında söyledikleri de dahil. Anlatının ilgilendiği yer yaş farkı değil, sevilen kişinin hasta olduğunu kabul etmek. Millicent adamı elinde tutmakla tedavi ettirmek arasında seçim yapmak zorunda kalıyor ve tedavi onu kaybetme ihtimalini içeriyor. Film bu ikilemi melodram olarak değil, gerçek bir hesap olarak kuruyor. Biçim gitgide karanlıklaşıyor. İlk yarı romantik dram gibi ilerliyor, sonra tonu sertleşiyor; Robert Aldrich şiddet sahnesini hazırlıksız veriyor ve seyirci de Millicent kadar hazırlıksız yakalanıyor. Yapımın merkezinde Joan Crawford var ve rol onun kariyerinin bu geç döneminde alışılmış kalıplarının dışında. Film 1956 Berlin Film Festivali'nde Aldrich'e en iyi yönetmen ödülünü kazandırdı. Açılışta duyulan şarkıyı Nat King Cole söylüyor ve filmin adı oradan geliyor. Cliff Robertson Burt'ü, Vera Miles eski karısını oynuyor. Kimin için: elli yılların melodramlarını ve Crawford'u sevenler. Kimin için değil: akıl hastalığının dönemsel anlatımını sorun edecekler; film o konuda çağının bilgisiyle konuşuyor.