Bonjour Tristesse

Filmin biçimi doğrudan konusunu taşıyor: bugün siyah beyaz, geçmiş renkli. Paris'te boşalmış bir hâlde dolaşan Cécile'i monokrom görürüz; Riviera'da geçen yaz ise güneşli renklerle gelir. Yani hafıza burada canlı, şimdiki zaman ölüdür. Kaynak Françoise Sagan'ın romanı; senaryoyu Arthur Laurents yazdı. Konu, babasıyla birlikte kaygısız bir hayat süren genç Cécile'in, babasının ciddi bir kadınla evlenme ihtimalini bozmak için kurduğu plan ve planın gerçekten işlemesi. Jean Seberg'in ikinci filmi; Preminger onu Saint Joan ile keşfetmişti. Bir yıl sonra Jean-Luc Godard onu Serseri Âşıklar'da benzer bir rolde oynattı ve bunu açıkça bir devam olarak tarif etti: Godard, Preminger'in filminin son planını alıp üstüne üç yıl sonra yazısı koyarak başlayabileceğini söyledi. David Niven babayı, Deborah Kerr kadını oynuyor. Kimin için: elli sonlarının stilize melodramını ve Seberg'in sinema tarihindeki yerini merak eden izleyici. Kimin için değil: karakterle özdeşleşmek isteyen izleyici. Cécile bencildir, film onu düzeltmez ve pişmanlık dışında hiçbir şey vermez.