Center Stage

Ruan Lingyu on altı yaşında sinemaya girdi ve yirmili yaşlarında Şanghay'ın en tanınan yüzü oldu. Sessiz filmlerde acı çeken kadınları oynadı; fabrika işçisi, fahişe, terk edilmiş anne. Kendi hayatı da benzer bir yerdeydi: iki erkekle karışık bir ilişki, bitmeyen bir dava ve her gün yazan gazeteler. 1935'te, yirmi dört yaşında hayatına son verdi. Film onun hikâyesini anlatırken kendi anlatısını da açıyor; Maggie Cheung kamera karşısına geçip Ruan hakkında ne bildiğini konuşuyor. Stanley Kwan yönetti. Ruan Lingyu'yu Maggie Cheung oynuyor. Kadroda Tony Leung Ka-fai, Carina Lau ve Han Chin var. Yapım Hong Kong'dan. Maggie Cheung bu rolle 1992'de Berlin Film Festivali'nde en iyi kadın oyuncu ödülünü kazandı. Film üç malzemeyi iç içe kullanıyor; dönem canlandırması, Ruan'dan kalan gerçek film parçaları ve bugünkü oyuncularla yapılan söyleşiler. Yönetmen kendi sesiyle anlatıya giriyor ve yeniden kurmanın kendisini sorguluyor. Anlatının ele aldığı mesele basının bir insanı yok etmesi; Ruan'ın ölümünde özel hayatının haber malzemesi olması belirleyici. Ruan'ın oynadığı filmlerden biri bu sitede ayrıca yer alıyor ve o filmin sahneleri burada da görünüyor. Anlatı kronolojik ilerlemiyor ve zaman katmanları arasında geçiş yapıyor. Görüntü yönetimi otuzların Şanghay'ını ayrıntıyla kuruyor. Filmin sonu cenaze görüntüleriyle kapanıyor. Filmin sınırı biçim; anlatı parçalı, uzun ve dönem bilgisi gerektiriyor. Kimin için: sinema tarihini ve biçimsel biyografileri sevenler. Kimin için değil: uzun, parçalı ve final acı.