Küp (Cube)

Vincenzo Natali’nin ilk uzun metrajı, birbirini tanımayan bir grubun, numaralı kapaklarla birbirine açılan küp odalardan oluşan bir yapıda tuzaklardan kaçmaya çalışmasını anlatıyor. Natali, Wider Lens’e fikrin pratik bir zorunluluktan doğduğunu söylüyor: tek mekân şarttı, yeniden kullanılabilen tek bir set simetrik bir labirente dönüşebilirdi. Setler, odadan odaya geçiş hissi versin diye rengi değiştirilebilecek biçimde tasarlandı. Natali, başvurdukları şirketlerin “bu bir kısa film, uzun metraj değil” dediğini, filmin ancak Kanada Film Merkezi sayesinde çekilebildiğini anlatıyor. Fazla mesai ödeyemedikleri için ikinci ekip günü yaklaşık 30 saat sürmüş; çekilen son plan filmin ilk sahnesiymiş. Film Toronto festivalinde En İyi Kanada İlk Uzun Metraj Filmi ödülünü aldı; Playback’e göre Kanada’da kısa bir gösterimden sonra kayboldu ama Fransa’da büyük ilgi gördü. Natali, Cube 2: Hypercube’de yer almayı “Küp’te yeterince zaman geçirdim” diyerek reddetti. Film, tuzakların nasıl işaretlendiğini ve odaların nasıl yer değiştirdiğini asal sayılar ve koordinatlarla çözdürüyor; yapıyı kimin, neden kurduğunu ise yalnızca Worth’ün bürokrasi tahminine bırakıyor. Kimin için: Leaven’ın asal sayı ve koordinat hesaplarının olay örgüsünü ilerletmesini, asıl tehdidin de grubun içinden çıkmasını sorun etmeyen izleyici için. Kimin için değil: Açılışta bir adamı tel tuzağıyla parçalara ayıran planı kaldıramayacak ya da küpün arkasındaki gücün açıklanmasını bekleyen izleyici için.