Darkling

Savaş sonrası Kosova'da, ormanla çevrili bir evde Milica annesi ve dedesiyle yaşar. Babası kaybolmuştur; kız, Birleşmiş Milletler'e ondan söz eden bir kompozisyon yazar. Akşam olunca ev kapanır: kepenkler iner, ışıklar söner, üçü ormandan gelecek bir şeyi bekler. Dede karanlıkta gördüğüne gitgide daha çok inanır, koruma görevindeki askerler ise bunun korkudan ibaret olduğunu söyler. Dušan Milić'in filmi olayları tek bir evin içinden, tek bir ailenin gözünden anlatıyor; kimin haklı olduğuna dair bir bilanço çıkarmaya çalışmıyor ve tehdidin gerçek mi kuruntu mu olduğunu bilerek belirsiz bırakıyor. Kosova savaşının ardından bölgede yaşanan güvensizlik, burada korku filmi diliyle kuruluyor: gündüz sıradan, gece dayanılmaz.