Desperate Living

Amerikan banliyösünde başlayan bir film. Peggy zengin bir kadın. Sinir krizleri geçiriyor, ilaç kullanıyor ve evde herkese bağırıyor. Grizelda evin hizmetçisi. İri, güçlü ve yıllardır orada çalışıyor. Bir gün Peggy'nin kocası ölüyor. Grizelda adamın üzerine oturuyor ve olay öyle bitiyor. İkisi kaçıyor. Yolda bir polis onları durduruyor. Adam kimliklerine bakıyor ve karşılığında tuhaf bir şey istiyor. Sonra bir yere varıyorlar. Mortville suçluların sığındığı bir kasaba. Çamurun içinde kurulmuş, evler tahtadan ve herkes buraya bir şey yaptığı için gelmiş. Kraliçe Carlotta yönetiyor. Adamları var, keyfi kurallar koyuyor ve kimseyi çıkarmıyor. Bundan sonra film bir isyan anlatısına dönüyor. Bir hastalık, bir kaza, bir ayaklanma ve bir kuşatma. Anlatının ilgilendiği yer suç değil dışlanma: Mortville toplumun istemediği herkesin toplandığı yer ve film buranın kendi hiyerarşisini de kuruyor. Ton bilerek çirkin. Görüntü kaba, oyunculuk aşırı, kostümler abartılı ve film hiçbir yerde güzel olmaya çalışmıyor. Bu, yönetmenin Divine olmadan çektiği ilk filmi. Kadro yine kendi topluluğundan ve başrolde eski bir podyum modeli var. Şiddet ve müstehcenlik doğrudan. Anlatı hiçbir şeyi ima etmiyor ve şoku bir yöntem olarak kullanıyor. Film gösterime girdiğinde sınırlı sayıda salonda kaldı ve gece gösterimleriyle dolaştı. Kadroda Liz Renay, Mink Stole, Susan Lowe ve Edith Massey var. Yönetmen ve senarist John Waters. Kimin için: yer altı sinemasını ve kasten kötü zevki sevenler. Kimin için değil: neredeyse herkes; film bilerek itici ve bunu bir amaç olarak taşıyor.