Temporada de patos (Duck Season)

Mexico City'de bir apartman dairesi, pazar günü. Flama ile Moko on dört yaşındalar ve evde yalnızlar; plan basit: video oyunu, gazoz ve pizza. Sonra elektrik kesiliyor. Pizzacı Ulises geç kalıyor ve parasını almak için gitmiyor. Komşu kız Rita pasta yapmak için mutfağı ödünç istiyor ve o da kalıyor. Dört kişi bir gün boyunca aynı dairede sıkışıyor. Fernando Eimbcke yazdı ve yönetti; ilk filmi. Film siyah beyaz çekildi ve neredeyse tümüyle tek dairede geçiyor. Kamera çoğunlukla sabit; sahneler uzun ve kesme az. Komedinin kaynağı bekleme. Hiçbir şey olmuyor ve bu hiçbir şey olmama hâli karakterleri konuşmaya zorluyor; ortaya çıkan şey bir ergenlik komedisi değil, sıkıntının kendisi üzerine kurulu bir film. Ulises karakteri anlatının kalbi. Pizzacı ilk başta bir engel gibi görünüyor ama gün ilerledikçe filmin en yalnız kişisi olduğu anlaşılıyor. Arka planda ayrılan bir aile var. Filmin dokunduğu asıl mesele bu ve hiçbir yerde açıkça konuşulmuyor; Flama'nın annesiyle babası arasındaki durum yalnızca telefonlarla ve eşya kavgasıyla seziliyor. Yapım Meksika'da Ariel ödüllerinde çok sayıda ödül aldı ve Eimbcke'yi yeni Meksika sinemasının önemli isimlerinden biri yaptı. Kimin için: minimal komedileri ve tek mekân filmlerini sevenler. Kimin için değil: olay yok, tempo bilerek düşük ve final sessizce bağlanıyor.