Elena

Petra Costa yedi yaşındayken ablası Elena, oyuncu olmak için São Paulo'dan New York'a gitti ve orada yirmi yaşında kendini öldürdü. Yirmi yıl sonra Petra da oyuncu olarak aynı şehre gidiyor ve ablasından geriye ne kaldıysa onunla çalışıyor: ev videoları, gazete kupürleri, günlük, mektuplar ve kaset kayıtları. Belgeselin biçimi bu malzemeden çıkıyor; anlatım doğrudan Elena'ya seslenen bir mektup gibi kurulmuş ve iki kız kardeşin görüntüleri zaman zaman birbirine karışıyor. Filmin en zor kısmı annelerinin de kamera karşısına geçmesi. Sonuç yas üzerine bir tez değil, kaybı taşımanın nasıl bir aile mesleğine dönüştüğünün kaydı. Kimin için: kişisel belgeselleri ve şiirsel arşiv sinemasını sevenler. Kimin için değil: intihar ve depresyon konusundan uzak durması gerekenler.