Familiar Touch

Sarah Friedland'in ilk uzun metrajı, seksenli yaşlarındaki bir kadının bakım evine taşınmasını anlatır. Ruth kendi evinden çıkarılmayı kabullenmiş değildir; hafızası dalgalanır, bazen oğlunu tanır bazen tanımaz ve bulunduğu yerin ne olduğunu sürekli yeniden çözer. Film bunu bir düşüş hikayesi olarak kurmuyor; Ruth'un hala arzuları, gururu ve kendi bedenine dair kararları olduğunu ısrarla gösteriyor. Bakım verenlerle arasındaki ilişki filmin en ayrıntılı bölümü: yardım almak ile bağımsızlığını kaybetmek arasındaki ince çizgi tek tek sahnelerle kuruluyor. Yapım, gerçek bir bakım topluluğunda ve orada yaşayanlarla birlikte çekilmiş. Kathleen Chalfant'ın oyunu filmin merkezinde ve Venedik'te ödül aldı. Kimin için: yaşlanma üzerine sakin ve saygılı filmleri sevenler için. Kimin için değil: Bunama ve bakım evi temalarına yaklaşmak istemeyenler için; film bunları doğrudan işler.