Dört Güzel Gün (Four Good Days)

Amerika'da geçen bir film. Deb kızını on yıldır kaybetmiş sayıyor. Molly kapıda. Yine gelmiş, yine perişan ve yine yardım istiyor. Anne kapıyı açmıyor. Sonra açıyor. Molly bağımlı. Ondan fazla kez tedavi görmüş ve her seferinde geri dönmüş. Klinikte bir seçenek var. Bir iğne var; bağımlılığı bloke ediyor ve aylarca etkili. Şartı var. Hasta iğneyi olmadan önce dört gün boyunca tümüyle temiz olmalı. Bundan sonra film o dört günü izliyor. Molly evde kalıyor. Anne ona göz kulak oluyor, telefonunu alıyor ve dışarı çıkarmıyor. İkisi konuşuyor. Konuşma iyi başlamıyor. Anne suçluyor. Kız yalan söylüyor. Sonra ikisi de biraz doğru söylüyor. Bir bölüm bir okulda geçiyor. Molly bir sınıfa girip kendi hikâyesini anlatıyor ve o sahne filmin merkezi. Anlatının ilgilendiği yer bağımlılık değil güven: filmin fikri, annenin kızına inanmak isteyip inanamaması ve dört günün aslında bir sınav olması. Anne de kusurlu. Kadın kızını çoktan bırakmış ve bunu kendine itiraf etmiyor. Üvey baba hattı sessiz bir katman. Adam kararı anneye bırakıyor ve karışmıyor. Sonu kolay bir zafer vermiyor. Hikâye gerçek bir gazete yazısından geliyor; yazı bir anne ve kızının aynı süreci anlatıyordu. Glenn Close ve Mila Kunis neredeyse her sahnede birlikte. Yönetmen Rodrigo García. Kimin için: iki oyunculu dramaları ve bağımlılık anlatılarını sevenler. Kimin için değil: umut arayanlar; anlatı ağır ve çözümü sonuna kadar askıda tutuyor.