Gremlinler (Gremlins)

Joe Dante’nin 1984 tarihli filmi, oğluna tuhaf bir hediye alan bir babayla açılıyor: beslenmesi üç kurala bağlı küçük bir yaratık, ve üç kural da bozuluyor. Chris Columbus’un ilk senaryosu açıkça bir korku filmiydi. Dante annenin kafasının kesildiği sahneyi, yaratıkların köpeği yemesini ve bir hamburger zincirine yapılan baskını çıkardı. Asıl yapısal değişikliği ise yapımcı Steven Spielberg dayattı: özgün planda Gizmo dönüşüp Stripe oluyordu, Spielberg Gizmo’nun sevimli kalmasını ve sona kadar ekranda durmasını istedi. Yani “iyi olan iyi kalır” kurgusu yazarın değil yapımcının kararı. Phoebe Cates’in Noel Baba monoloğu, iyi geçen bir test gösteriminden sonra bile stüdyo tarafından kesilmek istendi. Dante çıkarmayı reddetti; gerekçesi o sahnenin filmin bütün tonunu özetlemesiydi. Konuşma size başka bir filmden fırlamış gibi geliyorsa, satın aldığınız film tam olarak budur. Gizmo’nun ekran süresinin kısıtlı olması bir donanım sorunu. Chris Walas kuklaların büyütülmesini önerdi, Dante sevimlilik adına küçük kalmalarında ısrar etti; küçük kuklalar sürekli bozuluyor ve çok az ifade verebiliyordu. Kasaba meydanı Universal arka bahçesindeki Courthouse Square’di, bir yıl sonra Back to the Future’ın Hill Valley’si oldu. Kimin için: Noel Baba anlatısının stüdyonun ısrarına rağmen filmde kalmasını doğru bulan izleyici için. Kimin için değil: Afişteki tüylü yaratığa bakıp küçük çocukla izlemeye niyetlenen ebeveyn için; film PG etiketiyle çıktı ve buna, Temple of Doom’a gelenlerle birlikte, PG-13 sınıfını doğuran tepkiler geldi.