Hadewijch

Céline bir manastırda acemi rahibe. İnancı öyle sert bir biçim alıyor ki yemek yemiyor, soğukta dışarıda kalıyor ve kendini cezalandırıyor. Başrahibe bunu dindarlık değil hastalık olarak görüyor ve onu manastırdan çıkarıyor. Céline Paris'e dönüyor; ailesi zengin, ev büyük ve o oraya ait değil. Sokakta tanıştığı iki kardeşten biriyle, radikal bir gruba yakın duran Nassir ile arkadaş oluyor. Bruno Dumont yazdı ve yönetti. Céline'i Julie Sokolowski oynuyor; ilk filmi. Adı Hadewijch, ortaçağda yaşamış Flaman bir mistik şairden geliyor. Céline manastırda bu adı alıyor ve filmin meselesi de o şiirlerin merkezindeki şey: tanrıya duyulan sevginin karşılıksız kalması. Filmin yaptığı karşılaştırma tartışmalı. Hristiyan mistisizmi ile İslamcı radikalleşmeyi aynı yapının iki hâli olarak kuruyor: mutlak bir sevgi ve o sevginin bedene verdiği zarar. Dumont bunu açıklamadan, tez cümlesi kurmadan bırakıyor. Yapım 2009 Toronto Film Festivali'nde FIPRESCI ödülünü kazandı. Dumont'un bilinen yöntemi burada da var: profesyonel olmayan oyuncular, uzun sessizlikler, müziksiz sahneler ve açıklamayı reddeden bir kurgu. Kimin için: Bruno Dumont sinemasını ve inanç üzerine kurulu sert filmleri izleyenler. Kimin için değil: tempo çok yavaş, oyunculuk bilerek düz ve final bazı seyirciler için hem ani hem kabul edilemez.