Hellzapoppin'

Olsen ve Johnson kendi sahne gösterilerini filme çevirmek istiyor. Film başlıyor; bir cehennem sahnesiyle açılıyor ve hemen ardından bunun bir film seti olduğu ortaya çıkıyor. İki komedyen kamerayla konuşuyor, senaristle tartışıyor, kurgucuya seslenip filmi geri sardırıyor. Aralarda bir hikâye var: bir müzikal hazırlanıyor ve genç bir çift birbirini seviyor. Ama hikâye sürekli kesiliyor. Perdeye görüntü sızıyor, bir seyirci filmin içine giriyor ve salondaki makinist yanlış makara takıyor. H. C. Potter yönetti. Kadroda Ole Olsen, Chic Johnson, Martha Raye ve Hugh Herbert var. Kaynak aynı adlı Broadway gösterisi. Sahne gösterisi Broadway'de yıllarca oynadı ve o dönemin en uzun süre sahnelenen yapımlarından biri oldu. Anlatının biçimi kendine gönderme; film sürekli film olduğunu hatırlatıyor ve bu yaklaşım o yıllarda alışılmadıktı. Filmdeki Lindy Hop dans bölümü ayrı bir yer tutuyor; Whitey's Lindy Hoppers topluluğunun performansı dans tarihinde sık anılan bir kayıt. Dansçılar filmde hizmetli rolünde gösteriliyor ve bu düzenleme dönemin uygulamasına ait. Anlatının hikâye kolu zayıf ve film bunu kendisi de söylüyor. Filmin sınırı yapı; şakalar hızlı ve ardışık, bir bölümü tutmuyor ve tempo dağınık. Kimin için: klasik Amerikan komedilerini ve biçim oyunlarını sevenler. Kimin için değil: yapı dağınık, mizah dönemine ait ve hikâye yok denecek kadar az.