Greta (I Am Greta)

Greta Thunberg on beş yaşında ve İsveç parlamentosunun önüne tek başına oturuyor. Elinde bir tabela var. İlk gün kimse ilgilenmiyor. Belgesel buradan başlayıp iki yılı izliyor: grev büyüyor, başka ülkelerde öğrenciler aynı şeyi yapıyor, davetler geliyor. Greta uçağa binmiyor; Atlantik'i yelkenliyle geçiyor. Konferanslarda konuşuyor, liderlerle görüşüyor, kürsüye çıkıyor. Kamera aynı zamanda başka bir şey gösteriyor: yolculuklardaki yorgunluk, yemek yeme zorluğu, babasıyla arasındaki gerginlik ve sürekli devam eden tehditler. Nathan Grossman yönetti. Yapım İsveç merkezli ve uluslararası ortaklı. Grossman kamerayı ilk günden itibaren tuttu; grev henüz haber değilken çekmeye başladı ve arşiv bu yüzden elinde. Belgeselin merkezinde siyaset kadar bir aile de var; Svante Thunberg kadrajın içinde ve kızının yükünü paylaşıyor. Greta otizm tanısını açıkça konuşuyor ve bunu bir engel değil bir yöntem olarak anlatıyor. Prömiyer Venedik Film Festivali'nde yapıldı. Anlatının ele aldığı mesele bir kişinin sembol haline getirilmesi; film alkışları da gösteriyor, yalnızlığı da. Filmin sınırı mesafe; belgesel öznesine yakın duruyor ve iklim hareketine yöneltilen eleştirilere yer vermiyor. Kimin için: iklim hareketini ve kişisel portre belgesellerini merak edenler. Kimin için değil: eleştirel bakış zayıf, yapı klasik ve konu bilinen bir hikâye.