I Want to Talk

Amerika'da geçen bir Hint filmi. Arjun Sen reklam sektöründe çalışıyor. Başarılı, hızlı konuşuyor ve satmayı biliyor. Boşanmış. Bir kızı var ve onunla ilişkisi zayıf. Bir gün doktora gidiyor. Rutin bir kontrol. Sonuç kötü. Kanser ilerlemiş ve doktor ona yüz gün veriyor. Bundan sonra film bir tedavi anlatısı. Ameliyat, kemoterapi, komplikasyon, ikinci ameliyat. Sayı büyüyor. Adam üst üste ameliyat geçiriyor ve her seferinde bir organ, bir parça, bir işlev gidiyor. Beslenmesi değişiyor. Konuşması değişiyor. Bedeni değişiyor. Doktoruyla arasında bir ilişki kuruluyor. Adam sürekli soru soruyor ve doktor buna alışıyor. Kızı Reya büyüyor. Başta babasını istemiyor; sonra hafta sonları geliyor. Anlatı bu ilişkiyi büyük sahnelerle kurmuyor. Arabada konuşmalar, bir okul etkinliği, bir yemek. Anlatının ilgilendiği yer hastalık değil süre: filmin fikri, adama verilen yüz günün geçmesi ve sonra bir yüz gün daha, sonra bir tane daha gelmesi. Arjun ölmüyor. Yıllarca yaşıyor ve bu, anlatının asıl konusu. Başlık doğrudan bir talep. Adam konuşmak istiyor; doktorlarla, kızıyla, herkesle. Ton kuru. Anlatı duygusal müzikle çalışmıyor ve ağlatma sahnesi kurmuyor. Mizah var. Arjun kendi durumuyla dalga geçiyor. Hikâye gerçek bir kişiye dayanıyor. Abhishek Bachchan rol için fiziksel olarak değişti ve oyunculuğu filmin taşıyıcısı. Yönetmen Shoojit Sircar. Kadroda Abhishek Bachchan, Ahilya Bamroo, Pearle Dey ve Jayant Kripalani var. Kimin için: sakin, gösterişsiz dramaları sevenler. Kimin için değil: hız arayanlar; anlatı bilerek tekrarlı ve ameliyat sahneleri üst üste geliyor.