Il Divo

Giulio Andreotti yedi kez İtalya başbakanı oldu, on kabinede görev aldı ve mafya bağlantısı iddialarıyla yargılandı. Paolo Sorrentino onu bir biyografi kahramanı gibi değil, neredeyse bir hayalet gibi çekiyor: kambur, sessiz, tepkisiz, odanın en az yer kaplayan ama en çok yöneten adamı. Toni Servillo rolü neredeyse hiçbir mimik kullanmadan taşıyor. Protezler ve makyaj o kadar merkezi ki film 82. Oscar'larda En İyi Makyaj dalında aday gösterildi. Sorrentino'nun kamerası bu durgunluğun tam tersi; sürekli hareket eden, müzikle çarpışan, gösterişli bir biçim. 2008 Cannes'ında Jüri Ödülü'nü kazandı. Andreotti'nin kendisi bir gösterime gitti ve salonu terk etti, filmi aşırılık olarak niteledi; sonradan da gişesi için yapımcı adına sevindiğini söyleyerek alay etti. 6,7 milyon dolarlık bütçeye karşı dünyada 11,2 milyon dolar yaptı. Kimin için: İtalyan siyasetinin karanlığını merak edenler ve biçimsel cesaret arayanlar. Kimin için değil: kim kimdir bilmeden izlemek isteyenler; film isim ve olay bombardımanı yapıyor ve kimseyi beklemiyor.