In the Realms of the Unreal

Henry Darger Chicago'da hastane temizlikçisi olarak çalıştı, kilisenin ilk ayinlerine gitti ve neredeyse hiç kimseyle konuşmadı. 1973'te öldüğünde ev sahibi odasını açtı ve içeride on beş bin sayfalık, elle yazılmış ve resimlenmiş bir roman buldu. Kitap bir savaşı anlatıyor: çocukların köleleştirildiği bir gezegende yedi kız kardeşin başlattığı ayaklanma. Darger bunu kırk yıl boyunca, kimseye söylemeden yazdı. Jessica Yu yönetti. Belgeselin biçimi Darger'ın resimlerine dayanıyor. Çizimler kısmen hareketlendirildi ve anlatı bu görüntüler üzerinden yürüyor; yönetmen bunun bir yorum olduğunu gizlemiyor. Darger hakkında bilinenler çok az. Belgesel bu boşluğu doldurmuyor; komşularının hatırladıkları, kilise kayıtları ve kendi yazdığı otobiyografi dışında elde bir şey yok. Filmin sorduğu soru şu: kimseye gösterilmeyen bir eser kimin için yapılmıştır. Darger yayımlamayı hiç denemedi ve ölmeden önce her şeyin atılmasını söyledi. Darger'ın resimleri bugün dış sanat başlığı altında müzelerde sergileniyor ve pahalı biçimde satılıyor; belgesel bu dönüşümü de anlatıyor. Anlatının rahatsız edici tarafı resimlerdeki şiddet ve çocuk imgeleri; film bunu saklamıyor ve kolay bir açıklama da yapmıyor. Kimin için: dış sanata, biyografik belgesellere ve alışılmadık yaratıcılık hikâyelerine ilgi duyanlar. Kimin için değil: konu tuhaf ve rahatsız edici, bilgi kaynağı sınırlı ve film pek çok soruyu cevapsız bırakıyor.