İçimdeki Dans (Inside I'm Dancing)

Michael Dublin'de bir bakımevinde yaşıyor; serebral palsi nedeniyle konuşması zor anlaşılıyor ve yıllardır orada. Kuruma Rory O'Shea geliyor: kas distrofisi olan, yalnız iki parmağını hareket ettirebilen, ağzı bozuk ve hiçbir kurala uymayan bir genç. Rory, Michael'ı ilk günden anlıyor ve onun tercümanı oluyor. Sonra ikisi bakımevinden çıkıp kendi dairelerinde yaşamaya karar veriyor. Filmin ilgilendiği yer engellilik değil, bağımsızlığın bedeli. Devletten alınan yardım için verilen mücadele, kiralık bakıcı Siobhan ile kurulan ilişki ve iki arkadaşın aynı kadına duyduğu ilgi anlatının merkezinde. Rory'nin kabalığı bir karakter özelliği değil, tek silahı. Damien O'Donnell yönetti. Michael'ı Steven Robertson, Rory'yi James McAvoy, Siobhan'ı Romola Garai oynuyor. Filmin en çok tartışılan yanı da bu kadro: iki ana rolü de engelli olmayan oyuncular oynuyor ve bu tercih yıllar içinde eleştirildi. Kimin için: İrlanda sinemasını ve dostluk üzerine kurulu dramları sevenler. Kimin için değil: iyimserlik bekleyenler. Film son bölümde sertleşiyor, bakım sistemi eleştirisi yüzeyde kalıyor ve mizah zaman zaman karakterlerin durumunu hafifletmek için kullanılıyor.