Iris

Iris Apfel New York'ta yaşıyor ve dolapları evi yutmuş durumda. Afrika'dan gelmiş bilezikler, sokakta bulunmuş boncuklar, pahalı bir ceket ve yanına takılan üç dolarlık kolye. Kuralı basit: hiçbir şeyin fiyatı önemli değil, birlikte durması önemli. Kocası Carl yüz yaşına yaklaşıyor ve onu izliyor. Iris depoya gidiyor, pazarlık yapıyor, müzelere danışmanlık veriyor, üniversitede ders veriyor. Kamera peşinden gidiyor ve kadın konuşuyor. Albert Maysles yönetti. Yapım ABD'den ve belgesel. Maysles doksanlarında bir yönetmendi ve elli yıldır belgesel çekiyordu; kardeşi David ile birlikte doğrudan sinema akımının kurucularından sayılıyor. Film 2014 New York Film Festivali'nde gösterildi ve salonlara ertesi yıl çıktı; Maysles Mart 2015'te öldü, yani gösterim yönetmenin ölümünden kısa süre sonra oldu. Apfel çekimler sırasında doksanlarındaydı ve hâlâ çalışıyordu. Anlatının ele aldığı mesele üslup; film modayı bir sektör olarak değil bir kişinin kendini kurma biçimi olarak alıyor. Belgesel bir tez kurmuyor ve yorum eklemiyor; kamera izliyor, kişi konuşuyor. Carl ile Iris arasındaki ilişki anlatının en sessiz ve en iyi bölümü. Filmin sınırı derinlik; anlatı yüzeyde kalıyor, kronoloji yok ve eleştirel mesafe kurulmuyor. Kimin için: moda, tasarım ve portre belgesellerini sevenler. Kimin için değil: yapı gevşek, konu dar ve anlatı hayranlıkla sınırlı.