Kairat

Almatı’da yaşayan genç bir adam otobüs biletçisi olmaya hazırlanıyor. Şehrin sokaklarında dolaşıyor, sinemaya gidiyor ve bir gün bir üniversite öğrencisiyle tanışıyor. Anlatılan neredeyse bundan ibaret; film sözü en aza indiriyor ve taşradan büyük şehre geçişin sessiz aşınmasını görüntüyle kuruyor. Darejan Ömirbayev’in ilk uzun metrajı Locarno’da Gümüş Leopar ve FIPRESCI ödüllerini, Nantes’ta Gümüş Montgolfière’i, 1993’te Strazburg’da da Büyük Ödül ile eleştirmen ödülünü kazandı. Yetmiş iki dakikalık yapım Kazak Yeni Dalgası’nın başlangıcı sayılıyor. Başrolde Kairat Mahmetov var. Kairat şehre trenle gelir; filmin neredeyse sözsüz oluşu, bu gelişin sessizliğini anlatının ölçüsü haline getiriyor.