Keoma

Keoma (1976) spagetti westernin son büyük filmi sayılır. Tür o yıllarda çoktan tükenmişti; Enzo G. Castellari ona düzgün bir kapanış yaptı. Keoma yarı Kızılderili, iç savaştan dönüyor ve doğduğu kasabayı veba salgınının ve eski bir savaş arkadaşının çetesinin elinde buluyor. Üç üvey kardeşi de o çetenin içinde. Filmin görünüşü diğer westernlerden farklı. Castellari ağır çekimi bol kullanıyor, kamerayı sürekli bir engelin arkasından yerleştiriyor ve geçmişe dönüşleri kesme yapmadan aynı karede veriyor: Keoma çocukluğuna bakarken yetişkin hali de aynı planın içinde duruyor. Müzik ise filmin en çok tartışılan yanı. Guido ve Maurizio De Angelis kardeşlerin yazdığı parçalar bir balad gibi olayı anlatıyor; iki ses sürekli araya girip ne olduğunu söylüyor. Kimi izleyici bunu filmin ruhu sayar, kimi dayanamaz. Ortası yok. Senaryo hazır değildi. Castellari mevcut metni beğenmeyince her akşam ertesi günün sahnelerini yazdılar; Franco Nero kendi repliklerinin bir kısmını kendi yazdığını söylüyor. 100 dakika. Kimin için: spagetti western, yetmişler İtalyan sineması, tür klasikleri. Kimin için değil: şiddet sert, müzik bunaltıcı gelebilir ve olay örgüsü dağınık.