Kung Fu Panda 2

Jennifer Yuh Nelson’ın 2011 yapımı filminin asıl konusu Po’nun evlat edinilmesi ve bir katliamın hatırlanması. Yani bir çocuk komedisi, soykırım ölçeğinde bir geçmiş hikâyesi taşıyor ve film slapstick ile bu ağırlık arasında sürekli gidip geliyor. Çocukla izleyecek biri için filmin tonunun en dibinin nerede olduğunu bilmek gerçekten işe yarar. İkinci karar biçimsel. Geri dönüşler üç boyutlu bir filmin içinde elle çizilmiş iki boyutlu animasyonla yapıldı; hatıralar farklı bir malzemeden görünüyor. Nelson bunun gerekçesini doğrudan söylüyor: o üslup Po’nun zihninin dili. Bu tesadüf değil, çünkü ilk filmin iki boyutlu açılış bölümünü de yöneten kişi oydu. Nelson ilk filmde hikâye şefiydi ve devam filmini büyük bir Amerikan animasyon stüdyosunda tek başına yöneten ilk kadın oldu. Filmin çalışma adları önce Pandamonium, sonra Kaboom of Doom idi. Guillermo del Toro yapıma, Nelson’ın "sefil orta bölüm" dediği aşamada yönetici yapımcı olarak katıldı ve ekibin kendi filmine olan güvenini geri getirmesiyle anılıyor. Kimin için: Finalin dövüşü büyütmek yerine tekniğin değişmesiyle çözülmesini ilginç bulacak izleyici için. Kimin için değil: Sürekli neşeli kalan bir devam filmi bekleyen izleyici için.