Dün Gece Soho'da (Last Night in Soho)

Edgar Wright senaryoyu Krysty Wilson-Cairns ile yazdı; Sandie’nin konuşması onun ısrarıydı, çünkü seyircinin ona âşık olması gerektiğini savundu. Ayna hileleri dijital değil, marangoz işi. Kafe girişinde aynı hol iki kez, yan yana kuruldu; vestiyerde ikiz kardeşler Oliver ve James Phelps var, biri kadrajı keserken ayna çekiliyor ve öbür holdeki Anya Taylor-Joy görünüyor. Pistteki iki dakikalık Steadicam planında Thomasin McKenzie ile Taylor-Joy, Jennifer White’ın koreografisiyle kameranın altından geçerek yer değiştiriyor; görüntü yönetmeni Chung Chung-hoon bunun hareket denetimi gibi görünüp öyle olmadığını söylüyor. Merdiven planı ise gerçekten hareket denetimiyle çekildi. Altmışlar 35 mm üzerine anamorfik merceklerle, bugün ise sferik merceklerle görüntülendi; iki dönem yalnızca renkle değil optikle de ayrılıyor. Film Diana Rigg ile Margaret Nolan’ın anısına adandı; ikisi de 2020’de öldü. BAFTA’da Yılın İngiliz Filmi ve Ses dallarında aday gösterildi, ödülleri Belfast ile Dune aldı. 43 milyon dolarlık yapım dünyada 23 milyon dolarda kaldı. Kimin için: Aynadaki iki kadını aynı karede tutan hilenin sette kurulmuş olmasını önemseyen, dans sahnesinde kesme aramaya gelecek izleyici için. Kimin için değil: Altmışların Soho’suna nostalji için gelip filmin o dönemi bir suç mahalline çevirmesini istemeyen izleyici için.