Lübnan (Lebanon)

1 Haziran 1982, Lübnan sınırı. Bir İsrail tankının içinde dört asker var: sürücü, yükleyici, komutan ve nişancı. Görev, hava kuvvetlerinin bombaladığı bir kasabayı paraşütçülerle birlikte taramak. Film neredeyse tümüyle tankın içinde geçiyor ve dışarısı yalnız nişancının dürbününden görünüyor. Kamera dışarı çıkmıyor. Yapının getirdiği şey klostrofobi kadar sorumluluk: seyirci de nişancının gördüğü kadarını görüyor ve tetiği çekme kararına aynı bilgiyle ortak oluyor. Dürbünün ağır ağır dönüşü ve durduğu yerde donması filmin bütün ritmini kuruyor. Samuel Maoz yazdı ve yönetti; bu ilk uzun metrajı. Anlatı kendi yaşadıklarına dayanıyor: Maoz yirmi yaşındayken 1982 Lübnan Savaşı'na giren ilk İsrail tanklarından birinde nişancıydı. Film 66. Venedik Film Festivali'nde Altın Aslan'ı kazandı; Maoz bu ödülü alan ilk İsrailli yönetmen oldu. Kimin için: cephe filmlerini ve tek mekânda kurulan gerilimi sevenler. Kimin için değil: dar alanlarda rahatsız olanlar. Film boğucu olmayı hedefliyor, siyasi bağlamı neredeyse hiç vermiyor ve Lübnanlı siviller yalnız dürbünün içinden görülüyor.