Let's Get Lost

Chet Baker ellilerde Batı Yakası cazının yüzü oldu: güzel, genç ve trompetiyle olduğu kadar sesiyle de tanınan biri. Sonra eroin geldi. Otuz yıl boyunca hapis, sınır dışı edilme, kayıp dişler ve iş bulamama arasında gidip geldi. Bu belgesel iki Chet Baker'i yan yana koyuyor: ellilerin kayıtları ile seksenlerin sonundaki yüzü. Bruce Weber'in filmi bir müzisyen portresi olmaktan çok bir yüz üzerine kurulu; Weber fotoğrafçıdır ve kamerayı buna göre kullanıyor. Baker konuşurken sürekli yalan söylüyor ya da hatırlamıyor ve film bunu düzeltmiyor. Çocukları, eski eşleri ve sevgilileriyle yapılan söyleşiler de birbirini tutmuyor. Baker filmin gösterime girmesinden birkaç ay önce, Mayıs 1988'de Amsterdam'da hayatını kaybetti. Film Venedik'te eleştirmen ödülü kazandı ve en iyi belgesel dalında Oscar adayı oldu. Kimin için: Caz tarihini, müzisyen portrelerini ve siyah beyaz belgeselleri sevenler için. Kimin için değil: Film Baker'in yaptıklarına karşı fazla yumuşak ve etrafındakilere verdiği zarar geri planda kalıyor. Yapı da dağınık.