Light of My Life

Salgın sonrası bir dünyada geçen bir film. Bir hastalık on yıl önce yayıldı. Kadınların neredeyse tamamı öldü ve geride kalanlar bir tehlike olarak görülüyor. Bir baba ve kızı ormanda yaşıyor. Çadırda kalıyorlar, kasabalara girmiyorlar ve kimseyle konuşmuyorlar. Kız on bir yaşında. Saçı kısa kesilmiş, erkek gibi giydiriliyor ve babası ona Rag diyor. Film uzun bir konuşmayla açılıyor. Baba çadırda ona bir hikâye anlatıyor ve bu bölüm neredeyse on dakika sürüyor. Bundan sonra film bir kaçış anlatısı. Bir terk edilmiş ev, bir ahır, bir kasaba, bir grup adam ve bir tren yolu. Baba kızına kural öğretiyor. Nasıl konuşulur, nasıl yürünür, ne zaman susulur. Kız sorular soruyor. Neden saklandığını, annesinin nasıl biri olduğunu ve neden hep kaçtıklarını. Anlatının ilgilendiği yer felaket değil ebeveynlik: film dünyanın nasıl bu hâle geldiğini anlatmıyor; asıl konusu bir çocuğa neyin ne zaman söyleneceği. Şiddet neredeyse yok. Anlatı tehdidi gösterilen bir şey olarak değil, sürekli hissedilen bir ihtimal olarak taşıyor. Tempo çok yavaş ve bu bilinçli. Sahneler uzun tutulmuş, diyaloglar kesilmiyor ve müzik neredeyse hiç kullanılmıyor. Anne hattı geriye dönüşlerde. Kadının hastalanma süreci parça parça gösteriliyor ve o bölümler filmin en dokunaklı yerleri. Casey Affleck filmi yazdı, yönetti ve babayı oynadı. Kadroda Casey Affleck, Anna Pniowsky ve Elisabeth Moss var. Kimin için: sessiz, karakter odaklı kıyamet sonrası filmlerini sevenler. Kimin için değil: olay bekleyenler; anlatı iki saate yakın ve gerçekten çok az şey oluyor.