Küçük Beyaz Yalanlar (Little White Lies)

Guillaume Canet senaryoyu beş ayda yazdı; fikir kendi tatil yaptığı Cap Ferret’ten ve The Big Chill’den geliyor. Mayıs 2009’da oyuncuları çekimin yapılacağı eve gönderdi ve üç gün orada kalmalarını istedi: tekneyi kullansınlar, mutfağı kullansınlar, yazın döndüklerinde o evde yıllarca tatil yapmış gibi hissetsinler. Canet filme bestelenmiş müzik koymayı bilerek reddetti. Gerekçesi açık: bir film müziği seyirciyi filmin içine sokar, oysa o izleyicinin onlarla birlikte tatilde olduğu duyguyu istiyordu. Yerine bir tatil derlemesi gibi çalan parçalar kullandı; seçki ağırlıkla Amerikan ve İngilizce sözlü. Cap Ferret’nin gelgiti de bilinçli bir tercih: Canet alçak suda ruhsal bir çöküntü gördüğünü, dekorun sürekli değiştiğini söylüyor. Kadroda bir istisna var. İstiridyeci Jean-Louis’i oynayan Joël Dupuch gerçekten Arcachon Körfezi’nin altıncı kuşak istiridye yetiştiricisi ve Canet’nin Tell No One’ında da oynamıştı. Film Fransa’da 550’yi aşkın perdede açıldı, yalnız Fransa’da 5,2 milyon bilet sattı ve 36. César’larda Gilles Lellouche ile Valérie Bonneton yardımcı oyuncu dallarında aday gösterildi. Kimin için: Duygunun bestelenmiş müzikle değil, plak seçimiyle ve gelgitle kurulmasını isteyen izleyici için. Kimin için değil: Ludo’nun kazasının hemen ardından hesaplaşma bekleyen izleyici için; grup önce tatile gidiyor.