Zor Ölüm 4 (Live Free or Die Hard)

Len Wiseman’ın 2007 tarihli filmi serinin dördüncüsü ve ABD’de vizyona PG-13 ile giren tek Zor Ölüm. Karar filmin biçimini belirliyor: kan ve küfür kırpılmış, buna karşılık dublör ölçeği büyümüş. Bruce Willis bunu “gitgide yaygınlaşan bir stüdyo kararı” diye anlatmıştı; sansürsüz sürüm ancak ev videosunda yayımlandı, yani salonda gösterilen kopya yumuşatılmış olan. İkinci yapısal fark eşlikte. İlk Zor Ölüm’de McClane gökdelende tek başınadır ve dışarıdaki bir polisle telsizden konuşur; burada baştan sona yanında korumakla yükümlü olduğu genç bir bilgisayar korsanı var, açıklamalar artık kamera önünde yapılıyor ve kendi kendine mırıldanma yerini ikili atışmaya bırakıyor. Senaryonun kökeni gazetecilikte: John Carlin’in 1997’de Wired için yazdığı “A Farewell to Arms” yazısı. David Marconi bunu WW3.com adlı senaryoya çevirmiş, proje 11 Eylül’den sonra rafa kalkmış, yıllar sonra seriye uyarlanmıştı. Kuzey Amerika dışında film “Die Hard 4.0” adıyla gösterildi. Helikopter sahnesi iki ayrı çekimle kuruldu: önce dublör helikopterden atladı, sonra araba duran helikoptere fırlatıldı; savaş uçağı bölümünde maket ve tam boy bir dekor kullanıldı. Seri 2013’te beşinci filmle sürdü. Kimin için: Arabanın helikoptere gerçekten çarptığını bilmenin keyfini kanın kaybına değişebilen için. Kimin için değil: McClane’i yalnız ve kanlı isteyen izleyici için; burada ona hem sürekli konuşan bir yol arkadaşı hem de yumuşatılmış bir vizyon kopyası düşüyor.