Magnus

Magnus Carlsen beş yaşında Norveç'in bütün ilçelerini alan ve nüfusuyla birlikte ezberliyor. On üç yaşında Kasparov ile berabere kalıyor. Yirmi iki yaşında Chennai'de Viswanathan Anand ile dünya şampiyonluğu maçına çıkıyor. Belgesel bu yolu izliyor ve asıl ağırlığı Chennai maçına veriyor. Benjamin Ree yönetti; ilk uzun metrajlı belgeseli. Filmin ayırt edici tarafı arşiv. Carlsen'in babası çocukluğundan itibaren kamerayla kaydetmiş; belgesel bu ev videolarını kullanabildiği için satranççının çocukluğuna doğrudan erişimi var. Sonradan yapılmış canlandırma yok. Anlatının ilgilendiği şey teknik değil. Açılış varyantları anlatılmıyor; film Carlsen'in nasıl düşündüğüyle, sıkıldığında ne yaptığıyla ve rekabetin bir insanda bıraktığı yorgunlukla ilgileniyor. Chennai bölümü belgeselin en gerilimli kısmı: Anand kendi ülkesinde oynuyor, salon dolu ve Carlsen dışarıdan gelen genç. Maçın sonucu biliniyor ama kurgu bunu bir spor filmi gibi kuruyor. Zayıf tarafı mesafe. Carlsen'in kendisi kamerayla konuşurken kapalı kalıyor ve belgesel onu zorlamıyor; sonuçta hayranlık tonu eleştiriyi geride bırakıyor. Kimin için: satranç ilgisi olanlar ve tek kişilik rekabet belgesellerini sevenler. Kimin için değil: satranç bilmeyen için oyun sahneleri boş geçiyor ve film kahramanına hiç zor soru sormuyor.