Making Waves: The Art of Cinematic Sound

Sinemanın ilk yıllarında ses yoktu ve sonra geldiğinde bir sorun oldu: mikrofon oyuncuyu yerine çiviliyordu. Belgesel oradan başlıyor ve sesin nasıl bağımsız bir anlatım aracına dönüştüğünü anlatıyor. Yetmişlerde bir grup insan bunu değiştirdi; savaş sahnesinde helikopterin sesi salonun arkasından gelmeye başladı, bir robot kendi diliyle konuştu, bir motosiklet sesi aslında başka bir şeyin kaydıydı. Film bu insanları çalışırken gösteriyor ve sesin üç işini ayırıyor: konuşma, efekt ve müzik. Midge Costin yönetti; kendisi uzun yıllar ses kurgucusu olarak çalıştı ve bu onun ilk yönetmenlik işi. Belgeselde Walter Murch, Ben Burtt, Gary Rydstrom, Sofia Coppola, David Lynch, Steven Spielberg, George Lucas ve Barbra Streisand konuşuyor. Yapım ABD'den. Anlatının ele aldığı mesele görünmeyen emek; seyirci sesi fark etmediği için iş de fark edilmiyor. Belgesel bilinen sahneleri ses katmanlarına ayırarak gösteriyor ve nasıl yapıldığını açıyor. Anlatı sektördeki kadınların yerine ayrı bir bölüm ayırıyor. Film teknik anlatımı sadeleştiriyor ve önbilgi beklemiyor. Belgesel yetmişlerin Amerikan sinemasına ağırlık veriyor ve başka ülkelerin katkısına az yer ayırıyor. Anlatı çok sayıda isim sıralıyor ve bazıları geçiştiriliyor. Film sesi kulakla dinlemeye zorluyor; iyi bir sistemle izlemek fark yaratıyor. Filmin sonu bugünün dijital çalışma yöntemine geliyor. Filmin sınırı kapsam; anlatı dar bir çevreye bağlı, kutlayıcı ve eleştirel bakış zayıf. Kimin için: sinemanın teknik tarafını merak edenler ve ses işiyle ilgilenenler. Kimin için değil: teknik, tek ülkeye odaklı ve final sade.