Marguerite

Yirmili yılların Fransa'sında zengin bir barones olan Marguerite, kendi malikânesinde konserler veriyor. Sesi berbat. Kocası her defasında son anda gelmiyor, davetliler gülmemek için birbirine bakıyor, uşağı ise yıllardır tek görevi olarak bu yanılsamayı ayakta tutuyor. Sonra Marguerite gerçek bir salonda, gerçek bir seyircinin karşısına çıkmaya karar veriyor. Anlatının ilgilendiği yer kötü şarkı söylemek değil, çevrenin sessiz suç ortaklığı: kimse ona doğruyu söylemiyor, çünkü herkesin bundan bir çıkarı var. Film gülmeye başlayan seyirciyi de yavaş yavaş utandırıyor. Biçim dönem yapımı: malikâne, kostümler, opera dekorları ve gramofonlar. Giannoli komik sahneyi uzatıp içindeki acıyı görünür hâle getirmeyi tercih ediyor. Xavier Giannoli yönetti. Hikâye Florence Foster Jenkins'in hayatından esinlendi ama olay Amerika'dan alınıp yirmili yılların Fransa'sına taşındı. Film 41. César Ödülleri'nde on bir dalda aday gösterildi; En İyi Kadın Oyuncu, kostüm, ses ve yapım tasarımı ödüllerini aldı. Catherine Frot Marguerite'i oynuyor ve César'ı bu rolle kazandı. Kimin için: dönem dramlarını ve trajikomik karakter portrelerini sevenler. Kimin için değil: hızlı anlatım isteyenler; film iki saati aşıyor, ortası ağırlaşıyor ve şaka tekrar ediyor.