Medicine for Melancholy

İki kişi bir partiden sonra yabancının evinde uyanıyor ve isimlerini bilmiyorlar. Jo gitmek istiyor, Micah peşini bırakmıyor. Sonraki yirmi dört saat San Francisco'da yürüyerek, bisikletle ve otobüsle geçiyor. Konuşma sürekli aynı yere dönüyor: şehirdeki siyahların oranı düşüyor ve ikisi de bunu farklı yaşıyor. Anlatının ilgilendiği yer romantizm değil, kimliğin nereye ait olmakla kurulduğu. Micah meseleyi sürekli açıyor, Jo ise kendini bir kategoriye kapatmak istemiyor; film ikisinden birini haklı çıkarmıyor ve tartışmayı çözmeden bırakıyor. Biçim bütçeye göre kurulmuş. Renk neredeyse tümüyle çekilmiş, görüntü siyah beyaza yakın ve yalnız bazı anlarda renk geri geliyor. Uzun yürüyüş sahneleri sokakları belgesel gibi kaydediyor. Yapım on üç bin dolarla, beş kişilik bir ekiple çekildi. Barry Jenkins'in ilk uzun metrajı ve sonrasında sekiz yıl boyunca yeni bir film çekemedi; ikinci filmi Moonlight oldu ve Oscar kazandı. Bu yüzden buradaki her tercih sonradan geriye dönük olarak okundu. Wyatt Cenac ve Tracey Heggins başrolde. Kimin için: konuşma üzerine kurulu bağımsız filmleri ve şehir portrelerini sevenler. Kimin için değil: olay bekleyenler; film iki insanın yürümesinden ibaret.