Mustafa

Can Dündar’ın belgeseli Mustafa Kemal’i Selânik’teki çocukluğundan Dolmabahçe’deki son günlerine kadar izliyor ve bunu resmî anlatının dilinden bilerek uzak durarak yapıyor. Filmin ilgilendiği şey komutanın zaferleri kadar yalnızlığı, alışkanlıkları, korkuları ve akşam sofrası; yani onu bir heykel olarak değil bir insan olarak kurma çabası. 29 Ekim 2008’de vizyona girdi, bir milyondan fazla seyirci gördü ve Türkiye’de sinema salonuna girmiş en çok izlenen belgesel oldu. Aynı hafta çok sert bir tartışma da başlattı: kimileri filmin Atatürk’ü nihayet insan ölçeğine indirdiğini söyledi, kimileri rakı ve yalnızlık üzerinden kurulan portrenin kurucuyu küçülttüğünü savundu. Dündar eleştirilere, hikâyeyi iki saate sığdırmak zorunda kaldığı için bağlamı yeterince kuramadığını söyleyerek karşılık verdi. Filmin müziklerini, Atatürk gibi Balkanlar’dan çıkmış bir müzisyen olan Goran Bregoviç besteledi.