Nino

Nino yirmi dokuzuncu yaş gününün arifesinde gırtlak kanseri teşhisi alıyor. Kemoterapi pazartesi başlayacak. Elinde bir hafta sonu var ve doktor ondan bir şey istiyor: tedavi başlamadan önce yakınlarından birine durumu anlatması. Nino kimseye söylemiyor. Bunun yerine Paris'te dolaşıyor, eski tanıdıklarla karşılaşıyor, yabancılarla konuşuyor ve söyleyeceği cümleyi kuramıyor. Pauline Loquès yönetti; senaryoyu Maud Ameline ile birlikte yazdı. Nino'yu Théodore Pellerin oynuyor. Kadroda William Lebghil, Salomé Dewaels ve Jeanne Balibar var. Filmin konusu hastalık değil, söyleyememek. Nino utangaç, kalabalıkta kaybolan ve kendi hayatında yer kaplamayan biri; teşhis onu bir cümle kurmaya zorluyor ve asıl zorluk bu. Anlatı iki gün içinde geçiyor ve neredeyse tümüyle yürüyüş sahnelerinden oluşuyor; Paris turistik olmayan hâliyle, gece ve gündüz aynı sıradanlıkla çekilmiş. Théodore Pellerin performansı filmi taşıyor; karakter neredeyse hiç patlamıyor ve duygu yüzde küçük değişimlerle veriliyor. Yapım 2025 Cannes Film Festivali'nin Eleştirmenler Haftası bölümünde dünya prömiyerini yaptı ve Pellerin orada Louis Roederer Vakfı'nın yükselen oyuncu ödülünü kazandı. Film 51. César ödüllerinde dört dalda aday gösterildi; en iyi ilk film ve Pellerin için en iyi erkek oyuncu keşfi ödüllerini kazandı. Kimin için: sakin Fransız dramalarını ve tek karakter üzerine kurulu filmleri sevenler. Kimin için değil: olay yok, tempo çok yavaş ve anlatı hiçbir çözüm sunmuyor.