Ordinary Love

Joan ile Tom uzun süredir evli. Her akşam aynı yolu yürüyorlar, aynı şeyleri konuşuyorlar ve birbirlerine takılıyorlar. Bir gün Joan göğsünde bir sertlik fark ediyor. Doktora gidiyorlar. Tanı konuyor ve tedavi başlıyor: ameliyat, kemoterapi, hastane koridorları ve bekleme odaları. Film bu süreci baştan sona izliyor. Anlatının ilgilendiği şey hastalık değil, iki kişinin bu süre boyunca birbirine nasıl davrandığı. İkisinin geçmişinde bir kayıp var ve o kayıp hiç doğrudan konuşulmuyor. Lisa Barros D'Sa ile Glenn Leyburn yönetti. Joan'ı Lesley Manville, Tom'u Liam Neeson oynuyor. Yapım Kuzey İrlanda'dan. Senaryo Owen McCafferty'ye ait ve yazar metni eşinin geçirdiği hastalık döneminden yola çıkarak yazdı. Anlatı hastane sahnelerini abartmıyor; işlemler gösteriliyor ama film bunları dramatik doruk olarak kullanmıyor. Filmin en iyi tarafı iki oyuncunun karşılıklı çalışması; konuşmaların büyük kısmı gündelik ve önemsiz konular üzerine. Belfast mekânları sade kullanılıyor ve anlatı hiçbir yerde siyasi bir çerçeveye girmiyor. Anlatı yan karakterleri az tutuyor; hastanede tanışılan bir çift dışında çevre neredeyse yok. Filmin sınırı ölçek; anlatı bilerek küçük ve büyük bir olay örgüsü kurmuyor. Kimin için: sessiz ilişki dramalarını ve oyunculuk merkezli filmleri sevenler. Kimin için değil: konu ağır, olay az ve tempo yavaş.