Babamız (Our Father)

Roma, 1976. On yaşındaki Valerio bir sabah silah sesleriyle uyanıyor ve evin önünde babasının vurulduğunu görüyor. Baba yaşıyor ama bundan sonra ev başka bir yer: koruma, sessizlik ve hiç konuşulmayan bir olay. Valerio o yaz Christian adında kendinden büyük bir çocukla arkadaş oluyor. Christian'ın nereden geldiği ve neden ortaya çıktığı belirsiz. Claudio Noce yazdı ve yönetti. Babayı Pierfrancesco Favino, anneyi Barbara Ronchi oynuyor; Valerio'yu Mattia Garaci canlandırıyor. Hikâye yönetmenin kendi hayatından. Claudio Noce'nin babası Alfonso Noce o dönem Roma'da emniyet müdür yardımcısıydı ve 14 Aralık 1976'da Silahlı Proleter Çekirdekler örgütünün saldırısına uğradı. Filmin ilgilendiği taraf terör değil çocuk. Siyasi bağlam neredeyse hiç açıklanmıyor; olaylar sadece bir çocuğun görebildiği ve anlamlandıramadığı kadarıyla var. Pierfrancesco Favino bu rolle 77. Venedik Film Festivali'nde en iyi erkek oyuncu dalında Volpi Kupası'nı kazandı. Anlatının en riskli tarafı Christian karakteri ve film bunu sona kadar açık bırakıyor. Görüntü yumuşak ve yazlık; şiddetin ardından gelen dönem hiç karanlık çekilmemiş ve bu karşıtlık bilinçli. Kimin için: yetmişlerin İtalya'sını çocuk bakışından anlatan filmleri ve Favino'yu izleyenler. Kimin için değil: anlatı yavaş, siyasi arka plan eksik bırakılmış ve final belirsizliği bazı seyirciler için tatmin etmiyor.