Pink Floyd: Live at Pompeii

Pink Floyd 1971 sonbaharında Pompei'deki antik amfitiyatroda çaldı. Seyirci yoktu. Sahnede grup, çevrede boş taş sıralar ve kamera ekibi vardı; içeri sızmayı başaran birkaç çocuk uzaktan izlemek koşuluyla kaldı. Fikir yönetmen Adrian Maben'e tesadüfen geldi. Pompei'de pasaportunu kaybettikten sonra akşam üzeri boş harabelere geri döndü ve oradaki sessizliğin müzik için bir zemin olabileceğini düşündü. Kayıt dört gün sürdü ve şarkılar bölüm bölüm çalınıp sonradan birleştirildi; her çekimden sonra grup kulaklıkla dinleyip devam etti. Sonuç bir konser filmi değil, bir mekân filmi: kamera sık sık gruptan ayrılıp lav taşlarına, heykellere ve kraterlere gidiyor. Kusuru şu: uzun doğaçlamalar dinleyiciden sabır istiyor ve gruba yakınlık kurmak isteyen seyirci için mesafe yüksek. Farklı sürümler arasında stüdyo bölümleri ve söyleşiler değişiyor. Kimin için: Pink Floyd dinleyenler ve mekân üzerine kurulu müzik filmleri için. Kimin için değil: klasik konser coşkusu arayanlar için.