Renoir

1987, Tokyo'nun kenar mahallelerinden biri. Fuki on bir yaşında. Babası Keiji ölümcül bir hastalıkla yatıyor; annesi Utako hem tam zamanlı çalışıyor hem bakımı üstleniyor ve sürekli gergin. Fuki kendi başına kalıyor. Telepatiye merak sarıyor, uydurma hikâyeler anlatıyor ve kendi kurduğu dünyaya giderek daha çok giriyor. Chie Hayakawa yazdı ve yönetti. Fuki'yi Yui Suzuki, babayı Lily Franky, anneyi Hikari Ishida oynuyor; kadroda Ayumu Nakajima da var. Bu Hayakawa'nın ikinci uzun metrajı; ilk filmi Plan 75 ile tanınmıştı. Anlatı büyük ölçüde kendi çocukluğuna dayanıyor; yönetmenin babası da o yaşlarda hastaydı. Filmin konusu yas değil yalnızlık. Fuki ailenin içinde ve kimse onunla ilgilenmiyor; anlatı bunu bir suçlama olarak kurmuyor, anne de tükenmiş durumda. Çocuk bakışı bilerek rahatsız edici. Fuki ölümü, cinselliği ve yetişkinlerin yalanlarını aynı merakla karşılıyor ve film onu sevimli göstermiyor. Yapım 78. Cannes Film Festivali'nde yarışmada dünya prömiyerini yaptı. Anlatı bölümlü ve olaysız; sahneler bir yaz boyunca yan yana diziliyor ve dramatik bir yapı kurulmuyor. Kimin için: sakin Japon dramalarını ve çocuk bakış açısıyla anlatılan filmleri sevenler. Kimin için değil: tempo çok yavaş, olay az ve final belirgin bir çözüm sunmuyor.