Riefenstahl

Andres Veiel'in yönettiği bu Alman belgeseli, Leni Riefenstahl'ın kendi kendini sunuşuyla arşivinden çıkan kanıtları yan yana koyuyor. Filmin varlığı bir mirasa dayanıyor: Riefenstahl'ın partneri 2016'da ölünce tek varisi mirası bir kültür vakfına bağışladı ve yapımcı, arşivin kataloglanması uzmanlığı karşılığında materyalleri kullanma iznini pazarlıkla aldı, ekip yedi yüzden fazla kutuyla altı yıl çalıştı. Çıkanlar arasında en çarpıcısı şu: Riefenstahl ömür boyu Mein Kampf'ı hiç okumadığını iddia etti, ama belgesel 1934 tarihli bir gazete röportajını buluyor, orada kitabı satın aldığını anlatıyor ve ilk sayfadan sonra zaten ikna olmuş bir Nasyonal Sosyalist olduğunu söylüyor. Kritik ayrıntı, bu röportajın Britanya gazete arşivlerinde bulunması, kendi düzenlediği mirasında olmaması, yani belgeleri kendisi ayıklamış. Arşivde ayrıca savaş sonrası eski Nazilerin ona ahlaki destek sunduğu otuz saatlik telefon kayıtları ve Hitler'in mimarıyla dostane görüşmeler var. Film Venedik'te gösterildi, ki aynı festival 1935'te İradenin Zaferi'ne, 1938'de Olympia'ya ödül vermişti. Rotten Tomatoes'ta yüzde doksan yedi aldı, Variety ise kanıtların hâlâ dolaylı kaldığını not etti. Kimin için: Propaganda tarihini ve bir sanatçının kendi geçmişini nasıl kurguladığını merak edenler için. Kimin için değil: Kesin bir hüküm bekleyenler için değil, film mahkumiyet kararı değil dosya sunar.