Sonita

Tahran'da yaşayan Afgan mülteci Sonita on beş yaşında ve rapçi olmak istiyor. Kendi deyişiyle anne babası Michael Jackson ile Rihanna olsaydı bu daha kolay olurdu. Yazdığı şarkılar Afgan kadınlarının ve çocuk gelinlerin hikâyesini anlatıyor. Sonra ailesinin onu tanımadığı bir adama satmayı planladığını öğreniyor. Rokhsareh Ghaemmaghami'nin belgeseli bu noktada kendi tarafsızlığını bozuyor: yönetmen Sonita'nın annesine para vererek evliliği erteletiyor ve bunu filmde saklamıyor. Belgesel etiği açısından tartışılan bir karar; film bu tartışmayı içine alıyor. Yapım 2016 Sundance'ta dünya belgeselleri dalında hem büyük jüri hem seyirci ödülünü aldı. Sonita'nın kendi sesi filmin merkezinde.