Derin Uyku (The Big Sleep)

Howard Hawks'ın filmi, Raymond Chandler'ın Philip Marlowe romanını ekrana taşıyor ve bunu olay örgüsünü tam olarak çözmeye hiç çalışmadan yapıyor. Çekimler sırasında ekip şoförü Owen Taylor'ı kimin öldürdüğünü bilmediğini fark etti. Chandler'a telgraf çektiler; Chandler sonradan anlattı, kendisi de bilmiyordu. Senaryoda William Faulkner'ın imzası var. Ama filmin bugün izlenen hâlini belirleyen şey yazı değil, bir yeniden çekim kararı. Film 1945 başında bitmişti ve Warner savaş filmleri stoğunu eritmek için gösterime sokmadı; o versiyon Güney Pasifik'teki askerlere gösterildi. Bacall'ın Confidential Agent filmi çakıldı, stüdyo da Bogart ile Bacall'ın kimyasını öne çıkarmak için Ocak 1946'da yaklaşık yirmi dakikayı yeniden çekti veya değiştirdi. Yeni bir lokanta sahnesi eklendi, savcılığın geçtiği açıklayıcı bir bölüm çıkarıldı. Chandler 1945 versiyonunu tercih ediyordu; Martha Vickers'ın Carmen'i Bacall'ı gölgede bıraktığı için sahnelerinin kırpıldığını düşünüyordu. Kimin için: diyalog ve atmosfer için izleyenler. Kimin için değil: sonunda her ipin bağlanmasını bekleyenler; bu film bilerek bağlamıyor.