Şeytan Marka Giyer (The Devil Wears Prada)

David Frankel’ın 2006 tarihli filmindeki en önemli oyunculuk kararı bağırmamak. Meryl Streep, Miranda’nın sesini Clint Eastwood’dan aldığını anlattı: Eastwood asla sesini yükseltmez, herkes duymak için ona doğru eğilmek zorunda kalır ve odadaki en güçlü kişi kendiliğinden o olur. Bu yüzden iş yeri komedilerinin size beklettiği patron kükremesi sahnesi bu filmde hiç gelmez; aşağılama sohbet ses seviyesinde yapılır. Streep ilk ücret teklifini projeye kattığı değeri yansıtmadığı gerekçesiyle geri çevirmiş, teklif ikiye katlanınca rolü kabul etmişti. İkinci somut nokta kostümde. Resmî kostüm bütçesi yüz bin dolardı, ama Patricia Field ekrana yaklaşık bir milyon dolarlık kıyafet çıkardı. Sebebi şu: tasarımcıların çoğu Anna Wintour’u karşısına almamak için ödünç vermeyi reddetti ve kilidi Prada’nın katılması açtı. Yani izlediğiniz gardırop aynı zamanda kimin Vogue’a karşı durmayı göze aldığının kaydı. Emily Blunt’ın bulunuşu tesadüf: yüzden fazla oyuncu değerlendirildikten sonra, Fox’ta bambaşka bir film için seçmeye giren Blunt kendi İngiliz aksanıyla replik okurken fark edildi. Kimin için değil: Sektörün cezalandırılmasını bekleyen izleyici için. Andy ayrılıyor ama gazetedeki işi Miranda’nın referansıyla alıyor; kimse hesap vermiyor ve son söz patronda kalıyor.