Ariaferma (The Inner Cage)

Eski bir hapishane kapatılıyor, mahkûmlar başka yerlere gönderiliyor, ama son on iki kişinin nakli idari bir gerekçeyle erteleniyor. Geride birkaç gardiyan ve o on iki adam kalıyor; elektrik kesik, mutfak kapalı, kimse ne kadar kalacaklarını bilmiyor. Yemek yapmak için tek çözüm mahkûmlardan birinin aşçı olması ve herkesin aynı masada yemesi. Leonardo Di Costanzo filmi kaçış hikâyesi kurmuyor; kurumun boşaldığı yerde iki tarafın da rollerinin ne kadar ince bir şeye dayandığını gösteriyor. Toni Servillo gardiyanı, Silvio Orlando mahkûmu oynuyor ve karşılıklı sahneler filmin omurgası. Boş koğuşlar ve ses tasarımı bekleyişi fiziksel hâle getiriyor. Kimin için: İtalyan sinemasını ve kapalı mekân dramlarını sevenler. Kimin için değil: olay bekleyenler, çünkü film neredeyse tümüyle bekleme üzerine kurulu.