Can Dostum (The Intouchables)

Paris'te geçen ve gerçek bir hikâyeden uyarlanan bir film. Philippe zengin ve boynundan aşağısı felçli. Bir yamaç paraşütü kazasından sonra tekerlekli sandalyeye bağlı ve sürekli bakıcı arıyor. Driss iş aramıyor. Sosyal yardımını sürdürmek için başvuru formuna imza istiyor ve mülakata da o yüzden giriyor. Philippe onu işe alıyor. Sebebi açık: Driss ona acımıyor. Bundan sonra film bir alışma anlatısı. Ev, ilaçlar, gece nöbetleri, banyo, bir opera gecesi, bir doğum günü partisi ve bir araba. Anlatının ilgilendiği yer engel değil muamele: filmdeki herkes Philippe'e yumuşak, dikkatli ve mesafeli davranıyor; Driss ona şaka yapıyor ve tam da bu yüzden işe yarıyor. Driss'in kendi hayatı da anlatının içinde. Bir banliyö dairesi, kalabalık bir aile ve küçük kardeşinin girdiği yol. Ton komedi ağırlıklı. Film hastalığı ve bakımı ayrıntılı gösteriyor ama neredeyse hiç ağlatmaya çalışmıyor. Kaynak gerçek. Philippe Pozzo di Borgo anılarını yazdı ve gerçek bakıcısı Abdel Sellou Cezayir kökenliydi; filmde karakter Senegal kökenli olarak kuruldu. Yapım Fransa'da olağanüstü bir gişe yaptı ve ülkenin en çok izlenen filmlerinden biri oldu. Omar Sy rolüyle César kazandı. Filme yönelik en sert eleştiri bazı Amerikan yayınlarından geldi; ilişkinin kurulma biçimi kalıplaşmış bulundu. Yönetmenler Olivier Nakache ve Éric Toledano. Kimin için: sıcak, hızlı ve iyi oynanmış bir ikili filmi isteyenler. Kimin için değil: konunun ciddiyetle ele alınmasını bekleyenler; anlatı sürekli şakaya kaçıyor ve bu bilinçli.