Küçük Prens (The Little Prince)

Mark Osborne kitabı doğrudan perdeye taşımak yerine etrafına yeni bir hikâye kuruyor: sıkı bir programa sokulmuş bir kız ile emekli bir pilotun komşuluğu. Kitabın kendisi filmin içinde bir nesne olarak duruyor, yaşlı adamın yıllardır sakladığı dağınık sayfalar hâlinde. Prens’in bölümlerinin kâğıttan yapılmasının sebebi bu. Kuklalar ve dekorlar kâğıtla kuruldu, sahneler derinleştikçe kâğıda kil eklendi ve yüzlerin üstüne suluboya sürüldü. Prens’in atkısı çizimlerde hep havada durduğu için ekip her sekansa bir rüzgâr şiddeti atadı; rüzgâr böylece ayrı bir karaktere dönüştü. Kızın yaşadığı düzenli ve soğuk mahalle tarafında ise başvuru noktası Jacques Tati’ydi, özellikle Play Time ve Mon Oncle. Prens’i seslendiren Riley Osborne yönetmenin oğlu; Paris’teki evin merdiven altındaki dolabında geçici kayıt yapmak için başlamış, on bir yaşında rolde bırakılmıştı. Film Fransa’da açılıp César’ın en iyi animasyon ödülünü kazandıktan sonra Amerika gösterimini kaybetti: Paramount planlanan tarihten bir hafta önce, gerekçe açıklamadan vazgeçti. Hakları Netflix aldı ve film 2016 Ağustos’unda orada yayımlandı. Kimin için: Kitabın bölümlerinin aynen sıralanmasından çok, iki ayrı üretim tekniğinin iki ayrı dünyayı ayırmasını izlemek isteyen izleyici için. Kimin için değil: Son bölümde kitapta hiç bulunmayan bir kurtarma yolculuğuna çıkılmasını sorun edecek izleyici için.