The Platform

Galder Gaztelu-Urrutia’nın filmi bütün kurallarını daha başında masaya koyuyor ve sonuna kadar yeni bir kural eklemiyor. Gerilim keşiften değil tekrardan geliyor: aynı düzenek her ay yeniden kuruluyor, tek değişen hangi kata düştüğünüz ve yanınıza kimin verildiği. Çözülecek bir bilmece bekleyen izleyici bunun yerine işleyişi baştan açıklanmış bir şema buluyor. Karakterlerin aniden sahneden çekilmesi de bu yapının sonucu; her bölüm yeni bir değişkenle aynı deneyi tekrarlıyor ve sonuç her seferinde aşağıya doğru bozuluyor. Kuyu gerçekte iki kattan ibaretti: beton hücreler Bilbao limanındaki bir Kızılhaç binasında kuruldu, yukarı ve aşağı doğru uzayan sonsuz görüntü sonradan eklendi. Senaryo David Desola ile Pedro Rivero’nun sahnelenmemiş tiyatro metninden çıktı; oyun ikinci perdede bitiyordu, üçüncü perde doğrudan film için yazıldı. Başroldeki Ivan Massagué ile Antonia San Juan ülkelerinde komedi oyuncusu olarak tanınıyordu ve tam bu yüzden seçildiler. Kimin için: Tiyatro aslı bulunmayan üçüncü perdeyi, yani aşağıya inişin son bölümünü merak eden ve filmin tezini gizlemek yerine yüksek sesle söylemesini sorun etmeyen izleyici için. Kimin için değil: Yemek masasının önce iştah açıcı çekilip sonra bilerek iğrençleştirilmesine ve bunun her ay yeniden yapılmasına tahammülü olmayan izleyici için.