On Emir (The Ten Commandments)

Cecil B. DeMille kendi 1923 tarihli sessiz filmini yeniden çekerken bir boşlukla karşılaştı ve bunu kendisi anlattı: Musa’nın sepette bulunduğu ayetle adam öldürdüğü ayet arasında 26 yıl var. Filmin saray bölümü işte o boşluğu dolduruyor. Araştırmacı Henry Noerdlinger, Philo, Josephus, Eusebius ve Midraş gibi kutsal metin dışı kaynaklara gitti; notlarını hazırlarken 950 kitap, 984 süreli yayın, 1.286 kupür ve 2.964 fotoğraf taradı. Senaryo Musa’nın dört evresine bölündü: prens, çoban, kurtarıcı, yasa koyucu. Oyunculuk tarzı da bir tercih. DeMille 19. yüzyıl tiyatrosunun abartılı anlatımını istedi. Anne Baxter bunu sesli sessiz film oyunculuğu diye tarif ediyor ve DeMille’in sete bağırdığını anlatıyor; Vincent Price de aynı isteği hatırlıyor. Mısır’da DeMille ve İngilizce ile Arapça konuşan 20 yardımcı yönetmen, Çıkış sahnesindeki 8.000 kişiyi yönetti; firavunun savaş arabalarını Mısır ordusunun süvari birliği oynadı. 29. Akademi Ödülleri’nde film en iyi film dahil 7 dalda aday gösterildi; tek ödülü özel efekt dalında John P. Fulton’a gitti. DeMille yönetmen dalında aday bile değildi. Kimin için: Kalabalık sahnelerin gerçekten kalabalık olduğu, oyunculuğun bilerek abartıldığı bir destanı olduğu gibi kabul eden izleyici için. Kimin için değil: Anlatının kutsal metne sadık kalmasını bekleyen izleyici için; saray bölümü ağırlıkla dışarıdan kuruluyor.